Bazen kapatır insan içini tüm evrene.
Konuşmaz, düşünmez, hatta hayalleri bile bırakır.
Sadece aklında, düşünmesi gereken uzaktaki gelir.
Ve o zaman susarak özler...
Susarak özlemek, içinin burkulması demektir.
Özlediğini, sevdiğini "gitme, yanımda kal" demeyi beceremez.
Sadece içinde yaşar; aklına gelir, hayalleri
özlediğine dairdir.
Ama bir yandan "acaba"lar dolaşır beyninde:
Ben özlüyorsan, özleniyor muyum diye...
Anlatamaz karşısındakine içini.
İşte o zaman
Susarak özler insan.
Teoman BOZKURT
Kayıt Tarihi : 22.05.2026 16:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!