Bazen kapatır insan içini tüm evrene.
Konuşmaz, düşünmez, hatta hayalleri bile bırakır.
Sadece aklında, düşünmesi gereken uzaktaki gelir.
Ve o zaman susarak özler...
Susarak özlemek, içinin burkulması demektir.
Özlediğini, sevdiğini "gitme, yanımda kal" demeyi beceremez.
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta