Adı bende saklım; Şiiri - Teoman Bozkurt

Bir şiir yazdım ki sana,
Bu şiirin adı yok, şairi yok.
Hatta bu şiiri okuyanı da yok.
Bu şiirin içinde geçen
bir sevda türküsü de yok.
Aşkları yok, sevdaları yok.
Kahramanları ayrı düşmüş,
başka yüreklerde.
Yani senin anlayacağım,
Bu şiirde aşk yok, sevda yok.
Seven, sevilen ve şiirin
Kahramanları da yok.
Tıpkı biz gibi.
Sen yoksun, Ben yokum.
Hatta bu şiiri Hiç yazılmadı bilsen,
Karaladım satırların üstlerini tek tek.
Veya sildim tüm mısraları.
Tıpkı senin beni kalbine
yazmadığın gibi.
Karalayıp bir defada sildiğin gibi.
Bir veda busesi bıraktım şiirime,
Ama alacak kimsesi yok.
Ne bir ezgisi var,
Ne de okuyunca göz yaşlarına
boğulacak sevdalısı.
Ayrılıkların acısı silinmiş bu şiirin.
Neşesi ise ayrılıklara yol almış.
Yani anlayacağın,
Bu şiir sen gibi.
Ayrılırken ne göz yaşın vardı.
Ne de bırakıp giderken
yüreğinde olmayan acı gibi.
Sen zaten hüzünleri
neşeleri bilmezsin ki.
Yani bu şiirde bir seven var sadece,
Sevdiği yok, göz yaşları var.
Aşkından ağladığı kimsesi yok
Ben gibi.
Sevdasına yenik düşmüş bir şair var.
Bu şiirde Şairin senin icin,
Yazdığı mısralara dökeceği duygusu yok.
Şimdi anlıyormusun beni,
Artık sende yoksun, bende yokum.
Gözün aydın.