Bugün uzun zamandır ihmal ettiğim
içimdeki çocuğa sordum,
Bugün ne yapalım?
Kendin ol yeter dedi.
Sonra düşündüm ben kendim değil miyim diye.
Geçmişi ve şimdiyi düşündüm,
Ve baktım ki evet ben kendim olmaktan çıkmışım.
Sonra ben o eski ben nasıl olurum dedim.
İçimdeki çocuk kalbinin sesini dinle dedi.
Sonra Burcum aklıma geldi Balık burcu,
Duygusal, kendinden ödün veren, seven.
Sonra kayıplarımı düşündüm.
Kime ne kadar, ne verdim.
Kim bana ne kadar ne verdi.
Sevgi verdim, karşılığında ego savaşlarını yaşadım.
Tıpkı uzay savaşları gibi,
Git geller ve döngüler.
İçimdeki çocuğa hadi bugün kendimiz olalım dedim.
Tüm sorumluluklarımı sırtladım omzuma,
Uzun zamandır yapmadığım,
İhmal ettiğim sorumluluklarımı yerine getirdim.
yerine getirdim.
Sahte gülüşler geçti gözümün önünden.
İçimdeki çocuk evet dedi,
Bir gün boyunca ben
uzun zamandan sonra
Kendim olmayı tekrar öğrendim.
İçimdeki çocuğun yaralarını gördüm.
Ama bugün,
Kendim olmayı tekrar yaşayarak
BEN KENDİMİ KAZANDIM. ---
TEOMAN BOZKURT
Kayıt Tarihi : 22.05.2026 16:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!