Sokak Lambası Şiiri - Teoman Bozkurt

​Yürüyorum,
Dar sokaklar sessiz,
Ayak sesim bozuyor sessizliği,
Bir de yağmurun sesi.
Karanlık sarmış benliğimi.
Yüreğimde fırtınalar kopuyor,
Yıldırımlar yıkıyor içimi.
Kızgınlığım kendime.
Dünya bir başka dönüyor bu akşam.
​Duruyorum,
Beni güneş gibi aydınlatan,
Sokak lambası altında.
Sen vardın içimde tıpkı dün gibi.
Bu sokak lambası altında,
İlk aşk sözümü söylemiştim sana.
SENİ SEVİYORUM.
​Kapattım gözlerimi dokundum dudaklarına
Sıcak ve bir o kadar masumdu.
Yağmurlu bir geceydi
Saçların savruluyordu rüzgarda.
Beline sarılıyordum ısıtmak için seni.
Saçların ok gibi saplanıyordu yüreğime.
Gözlerin ışığıyla aydınlanıyordu
Sokaklar.
Sokak lambasının ışığını söndürürcesine.
​Ellerin halen Ellerimde sanki.
Heyecanlı ve titriyordu
Kalp atışlarını his ediyordum.
Düşen Yıldırımların sesini kesiyordu.
Mahkum ediyordun yeryüzünü kendine.
​Yıldızlar kayıyor,
Tıpkı senin ellerimden
Kayıp gittiğin gibi.
Ve ben yine o sokak lambası altında.,
Bekliyorum seni.
İçimde kopan Yıldırımlar ile
Sana kavuşmayı bekliyorum.
Ayrıldığımız o sokak lambası altında.