Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

Tüm ben'lerim içiçe, hane içinde hane
Masallar diyarında uçan süpürgemiyim
Çözümsüz bilmecemde, fikrim enkaz, virane
Ne baştayım ne sonda, ara bir yerdemiyim

Ben diye göründüğüm, yalnız isim ve resim.

Bilmiyorum ben kimim, bura nere, nerdeyim
Yer tufan gökler alev, kararsız bir yerdeyim
Libasım aynı kalmaz, her gün değişir tenim
Garip bir yola revan, korkunç bir seferdeyim

İçi kor dışı dekor, zıtlar mahkum ahenge

Bilemeddim ben kimim, rüyalar kimin nesi
Yedi renk gök kuşağı, ilmek gibi buynumda
Ruhumla doyuyurum, sesler ötesi sesi
Cevapsız çelişkiler, bir yar gibi kuynumda

Beş duyunun ötesi, neler saklıyor neler

Beni bana soruyor, bende ki bir yabancı
Nefsim, hayalim yolcu, beden han kalbim hancı

Ben, içimde ben'lerim, matuşkayım iç içe
Nice renklere hamil ilahi kanaviçe

BEN MEKTEPLİ DEĞİLİM

Ben, mektepli değilim
Sözcüklerle oynayıp maniler düzmesini bilmem
Şiirleri de
Bir balıkçı, nasılki ağını şansa atar, ne çıkarsa kârdır

Ben, ne mi yazdım? Kağıttan yolduğum mısralarıma
Hiçliğimi, hiçlerimi,
Zülmün hakim olduğu yerde, mazlum bir hiçtir.
Bana kalan koskocaman bir hiç ti
Onu yazdım

Kırk gün oruçlu olup kırk gün sağıma yattım
Kırk kez suya okuyup kırk tane döğüm attım
Ya benimle ya ben le başka olmaz sevgili
Bensiz ihtimallerin yollarını kapattım

Beni inathanemde olduğum gibi tanı

Ya güneyden kuzey'ye, ya doğudan batıya
Hangi yöne gitsen git, her yolun sonu çukur
Dorup dinlen bu handa, bir kaç gün kal yatıya
Kapının arkasında can kaynar fokur fokur

Vicdansızlık cehennem, vicdan azabı ateş

Benim zavallı anam ikiz nefret doğurdu
Birinin adı habil diğerinin'ki kabil
Önceleri ya mehmet ya yasin ya oğurdu
Unutuldu esmalar unutuldu mikail

Göktemi yağdı dersin bunca kin bunca nefret

BEN VE MARTI

Demekki yaşanırmış, zaman içinde zaman
Öyle an lar olur ki, zamandan daha yaman

Bir yol irtikâp ettim, ins u cin den vikaye