Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

VEDASIZ GİTTİN

Gönlüme mihman geldin, en ağır kederinle
Mihmandar, hizmetinde; zıll-i zeval olamaz
Bir kadeh dostluk sundun titreyen ellerinle

YARAMI SEVİYORUM

Bilemedin mi dostum dokunurken yarama
Kabuğunun soyulup, yeniden kanacağı
Esefimden maada başka bir şey arama
Bilmedin mi canımın ne kadar yanacağı

Ben on yaşında sabi, benim adım ismail
Altım altı kat mezar, üstüm altı kat enkaz
Bulut ölüm kusuyur, ölüm fışkırıyor kıl
Beş şubat yirmiüçü kanımla tarihe yaz

Son yakarış Allahım, ve çekildi son nefes

Dilerdimki papatya falımı hayra yora
Bir haber güvercini gelip pervazda dura
Geceme yoldaş olup, yanan içimi sora
Bana bir umut verip, vuslata saat kura

Ceylan gözlü felaket kıyımı vura vura

YÜZLEŞME

Ruhumdaki zelzele, canımdaki göçük, kanımdaki sancı
Kemiklerimdeki catırdama
Ben;
Yaşayan enkaz, nefes alan ölü

Bozulan nedir diye zamana soruyurum
İnsanmı düştü bilmem nefsin çelik ağına
Cahiliye devrinin derin karanlığına
Bu karanlık menfezin ucunu arıyorum

Bakire sabahımın senmisin ilk günahı