Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

SON İKLİM

Bendeki bu büyük şoku, sen; şerre yor ve şer oku
Sık eleyip ince doku
Elhak bu hâl zordu kardaş

SON İSTSYON

Bu; yanlış zaman mıydı.
Biz mi tesadüf edemedik doğru zamana
Kaçı kaç geçtiğine bakmadan
Soluk soluğa koşup, yetişmeye çalıştığımız

SON TEMSİL
Bu temsili çok gördük, yeter; insin son perde!
Artık eskidi dekor artık artık sahne kokuştu
Aktörler eğlenirken kulis denilen yerde
Figüranlar oyunda birer birer tokuştu

SÖZ

Söz, sükûtun evladıdır, iyi düşün doğru konuş
İster yavaş, istersen koş
Söz yanlışsa hayatın loş

Saf ve duru aklımı maharetle kandırdın
Açtın dil kildimi, kırdın çelik kasamı
Tuzuna biberine yüreģimi bandırdın
Harladın sessiz sessiz, kederimi tasamı

Nasıl anlatsam bilmem böyle girift duyguyu

SÜMÜKLÜ ZEYNO

Saksılarda ıtırsın
Yolda bile kıtırsın
Kırıtıp sırıtırsın
Seni sümüklü zeyno

SÜMÜKLÜ ZEYNO (2)

Zeyno, sanadır sözüm
İçini yakan közüm
Gocunma iki gözüm
Seni sümüklü zeyno

ULAN İBO

Seni hiç sevmedim, biliyor musun İbo
Artık bilsen ne olur, bilmesen ne yazar
Hiç sevmedim ama
arkadaşımdın, dostumdun, yoldaşımdın

UZLETTEKİ SAKİT

Ben gariban pejmürde, Allah'ın garip kulu
Nüveden sâdır olup sadır oldum bir canda
Bir can ki acz içinde, bir sine ki burkulu
Eh! işte ben, diyorum; derme çatma bir handa

Yaşadığım bu ülke
Küredeki tek vatan
Bu vatanda bir evim
Ruhuma neşe katan
Büyük bir nimet vermiş
Beni burda yaratan