Düştü şehrin damlarına ince tül perdesi
Kim söndürdü vakti böyle aceleyle
Sonra rüzgar dolandı yakamozların dibine
Güvendi ipime yola çıktı benimle
Cüzdanımda sakladığım fotoğrafını astım rüzgara
Belki anlar da diye
Büyümeme ihtimalimi yazabildiğime yazdım
İkimiz de çocuktuk ne de olsa
Boyuna yalnızdım
Ağaçlara kazdım ismini
Olur da yüreğim taşıyamaz diye
Kayıt Tarihi : 1.06.2026 10:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!