Kıskanıyorum 2 Şiiri - Yusuf Can Doğan

Avını arar ısrarla tazı
Ne kışın dinlenir ne bekler yazı
Dişleri sökülsün o salyalı ağzı
Sana havlasa kıskanıyorum

Bir av görmüş tazı nasıl ki mağrur
Tazı bulmadan önce avı avcı vurur

Dünya döner durur eski bir çarkta
Kimi taht kurup çürür toprakta
Mülk elin olsun gözlerin ırak'ta
Seni yollardan kıskanıyorum

Dünya nasıl ibaret bir avuç topraktan
Sen beni ihtilal etmişsin bense yorulmuşum ben olmaktan

Dünyayı yaksam dinmez benim hırsım
Ne hasım düşünürüm ne derdim hısım
Bir kar düşürdün od oldu kızgın
Seni kendimden kıskanıyorum

Bir şaire nehir gibi tüm dünya şiir
Senin sevdan gönlümde şiirden önce gelir

Geceler boğazımda düğüm düğüm ip
Adını anınca titrer bu garip
Bir yanım köle sana bilmem neye sahip
Seni mahşerimden kıskanıyorum

Bil ki masumiyetle çatışırsa içim
Senin için Mahpeyker kendimden geçmişim