Süleyman Eser Şiirleri - Şair Süleyman Eser

Perili köşk,pencereli bir oda
Ve içinde pembe donlu peri
Seher soğukları sızlatır genzimi
Yada bir yudum suyun marifeti
Çapaklı gözlerim açıldığında
Varsa yoksa bir yudum insan

Devran öyle devran oldu ki
Falandan olma filandan doğma
Ben şu memleketin çocuğuyum
Şunlar da benim huyum
Diye tekmil veremez olduk
Ve kendi şiirlerimizden

Hep vapurla gidişini
Hayal etmişim.
Karşı kıyıya geçişini,
Aynı şehirde…
Ancak,
Akşamları dönmek üzere…

Seni sevdiğim kadar
Yağsaydı yağmur
Gökte bulut kalmazdı
Ve yeryüzünde sular
Geçecek yer bulamazdı
Ellerim dokunsa kırmızı

Senin ismini biliyorum
Ve memleketini
Hakkında da,eh işte
Birkaç dedi kodu duydum
Seni sevmeme yetti
Öğrendiklerim

Bugün sigaraya başladım
Aslında uzun zamandır
Düşünüyordum
Yalnızlık nasıl unutulur
Ama bugünkü kadar
Üşümüyordum odamda

Boz atın sırtına binmiş kurulmuş
Kırbacın vuruyor bakın kudurmuş
Sıratın üstünden geçerim sanmış

Al bakın zalime bakın yaşıyor
Mazlumun ahını almış çekiyor

Böylesi aşkı istemedim ki,
Sevmeyi sende öğrendim.
Olmasan derman gülemem ben ki,
Gülmeyi sende öğrendim.

Yolum tükendi, sonuna geldim.

Yunuslardan çıktım susa yoluna
Ardım sıra duman kalkar kül olur
Yolum varır(vardır) Kütahya’nın önüne

Kadı bana hüküm versin bal olur
Del’Osman’ım kızın sana hal olur

Kör olsaydı gözlerin
Lal olsaydı dillerin
Tutmasaydı ellerin

Aklın beni alırdı yar
Kalbin beni tanırdı yar