Söyle Yârim Şiiri - Ahmet Özen

Sen gelince anladım yarîm?
Kaybolan mutluluğum
duvardaki resimlerin esaretinde asılı kalmış.
Oysa senli bir dunyanin varligina
geç kalmış ruhunu arindiriyorum
Bir İSYANİN çaresizliği gibi kapıldım
Senin olmadığın bir yaşama.
SOYLE YARİM
SOYLEKİ
Son nefesimde sen diye
Kelmeye şehadet anlami ile son versin.
yasadigim bir gunahim varsa tövbe dilinde
Ben seni şahit kilayim. yuce Allah'a
Belki orda bile seni görmenin arzusuyla yanarım.
once sen derim.
Sonra günahların boynumda azazil kalsın
Yüreğim bir merminin bakışı kadar. Param parça olurcasına dağılsın .
Olurda Mezarıma bir gün gelecek olursan .
Ellerinde bir demet. Dua yi. Unutma
Mezar taşında Hiç bir yazıyı istemediğimi biliyorsun
Soran olursa beni sana
yasamadiki Öldüğünü bilsin dersin
Günahı da sevabıda bende bitirde diye.
Ağlama baş ucumda .ağlama yarîm
Ben Senin gözyaşınla topragimdaki çiçekleri büyüturum
Kokusu sen olan 4 mevsim çiçeğim
Kıyamam senin ağlayan gözlerine
Topragimi avuclarinda sıkma ne olur.
sana sarilamadigim açısı ile kalıyorum.
Sonra gidişine hasret.
Giderken arkana dönüp.
Ağlayan bakışlarına kurban olayım senin
Söyle yarım
Soyleki
Bir dahaki gelişinin
Umudu bitmesin yüreğimde
Hiç kimse bilmez derin uykunun halinden
Üzerime düşen her yaprağın bir ihtimali doğar baş ucumda.
Söyle yarım
sen söyle benim seni olurcesine nasıl sevdiğimi.
mezartasina yazmadan söyle