Beyaz Karanfil Şiiri - Ahmet Özen

YOKLUGUNA ALİSAMADİGİM.
ve İçimde fırtınaların koptuğu bir duygudayım.
Öyle. Ya SİYAH Beyazla güzeldir.
Karanfilin kokusunda suya benzeyen bir damla gibiyim yüreğinde .
Ben Siyah olayım. Sen karanfilin beyaz ol.
Mecnun un çölünden geçerken gördüm seni.
Kuru topraklarda açan Karanfillin asi bir Durusuyla.
Ve ben o gün beyazı sevdim
Dokunduğum her yaprak
hayatin anlamını tanıtı bana .
Suyu andıran gözyaşımla. Gölge olmaya çalıştım.
Alıştığım bir durum var hayatımda artık.
Ben sevgiyi dillerde yaşamayı haram kıldım kendime .
Dilin kemiği olmadığı Çok doğru.
Sözler uçup gidebiliyor zamanla
Benim küçük yüreğimde
büyük bir dünya Oldun.
Anlatsam anlayamaz beni kimse
Görmeye çalışsalar da benim
baktığım gibi göremezler seni.
Geçen gün Sahilin kıyısında senin adını yazdım. Sabahın 6ila 7 si arasında
Dalgaların sessizce kıyıya vurduğunda
İsmine dokunmadıklarını gördüm
Musa'nın Denizi yardığı gibi.ismin
kum taneleri de kaybolmadı .
Öyle saf öyle temizsin ki.
beyaz gelinliğin duvağında saklı olan
beyaz karanfilin esareti gibi
Ben sonbahar yapraklarını kalbime gömdüm. Mevsimlerim seninle açan çiçeklilerin dallarında yeşeriyor artık.

Bana gözlerine bakıp şiir yazmalarımı isteseler. Hasretin manasında gün görmemiş bakışların.da
gözlerinde yazardım seni .
kalemim sen diye başlar.
Hasret ile örtünen duygularda saklı kalır
Oysa senle başlayan şiirim seninle son bulacağını bildiğim halde .
Kırmadan incitmeden başladım şiirime.
Adı BEYAZ KARANFİL
Duygusu. Sen beyaz ol ben siyahın