Sona Doğru Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Alın yazımın hududunu çizer usta bir bıçak
Kapanmayan pencereme çöker ağır bir karanlık
Yıldızlar sönüp gitti çoktan bu harabe mülkte
Toprak ana bağrını açmış beklerken beni

Zaman amansız bir cellat gibi keser nefesimi
Aynalar yabancı bir yüz gösterir her sabah
Umutlar kırık birer dal gibi düşer yere
Kimsesiz sokaklar sığınak oldu bu ruha

Bileğimde görünmez zincirlerin izleri var
Gönlümdeki yangını söndüremez deryalar
Sessizliğin çığlığı boğuyor bütün sesleri
Meçhul bir limana demir atar bu keder

Gecenin sırtına binmiş gider bu kervan
Ay ışığı küsmüş çoktan ıssız dağlara
Kimsesiz sokaklar sığınak oldu bu ruha
Uzak ufukların ardında saklı tüm düşler
Kapanmaz artık göğsümde açılan o yara

Gözyaşım karışır geceye sesimi duyan yok
Gönlümdeki enkaz altında kaldım yalnız
Her adımda biraz daha batar bu kuyu
Zaman amansız bir hançer saplar sineme
Toprak ana bağrını açmış bekler beni