Son Uyku Şiiri - Ebubekir Aktaş

Vakti geldiğinde göçer bu kervan,
Sessizce silinir yüzüm aynadan.
Tükenir sinede çırpınan o can,
Ayrılır gölgeler fani dünyadan.

Kararır ufukta doğan güneşler,
Savrulur küllere dönen ateşler.
Geride ağlaşır dostlar, kardeşler,
Uyanmaz bedenim derin rüyadan.

Toprağa dökülür yaprak misali,
Meçhule uzanır yolun ahvali.
Bilinmez ahrette kulun vebali,
Bir sızı kalır bu yalan hülyadan.

Biter bu telaşım, diner sancılar,
Geriye dönemez giden yolcular.
Susar gökyüzünde bütün şarkılar,
Bir selam eksilir fani duadan.