GÜLÜN SAHİBİ
Ete kemiğe bürünmüşüm
Cana gelmişim güle erek
Çile çekmişim narın içinde
Yanmışım yakılmışım
Bir gülüveren yaktı dilemedim
Ak mı kara mı yazım bilemedim
Pervane olmayı ben istemedim
Can suyundan içmekti muradım
Zifir içinde naran zikir ettim
Allar giyerdin gülüveren
Yakışırdı sana
Çiçekler bezenirdin gülüveren
Yakışırdı sana
Geçen suf giymişsin
Nur tenin üstüne gördüm
GÜNÜN İÇİNDEN
Gün gibi açılırdı gözlerin
Günün ilk ışıklarında
Kısık gözlüm…
Mahmur, hevesli, sevinç dolu
Aşklar ben de hep yarım kaldı
Biri de sen olsan ne olacak ki
Hep sevdim de en karşılıksızından
Sevsen de sevmesen de bir güzel
Aşkın sırrına erdim de yanarak
Erenlerin ocağına düştüm de ne oldu
Canım değişiyor
Her şey değişiyor
Hızlı adımlarla sessizce
Mesela sabahlar
Her gün daha yorgun
Gecelerse huzursuz
DÜŞLERİM DE YANAR
Geceleri sensiz yorgunluklarımın başını koyduğu
En narin en merhametli ve doyumsuz yastığısın
Neylerim bilemezsin sensiz uykularımda
Düşlerim bile perişan olur yanar yanarım
Düşmemiş isen bir an bile yâdıma ey yar
Duvarsız bu damda son dem
Başka bahar olmayacak
Beyazlar içinde son toy
Bayramlar geçti gitti nursuz
Bir veda değil bu Seven’e
Yitik Sevilen’den azade sadece
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!