Çökmek kalkmak içindir
Kalkabilirsen yeniden eğer
Hayatlar çöker
Meşakkatlerin ağırlığında
Sevdalar çöker
Aşığın feryadında
Yol ver gitsin giden
Yalvarma yakarma sakın
Nafile nara düşmeler de
Ayrılık düşmüşse ezelden
Gayri en ırak mesafedir
DÜŞLERİM DE YANAR
Geceleri sensiz yorgunluklarımın başını koyduğu
En narin en merhametli ve doyumsuz yastığısın
Neylerim bilemezsin sensiz uykularımda
Düşlerim bile perişan olur yanar yanarım
Düşmemiş isen bir an bile yâdıma ey yar
Duvarsız bu damda son dem
Başka bahar olmayacak
Beyazlar içinde son toy
Bayramlar geçti gitti nursuz
Bir veda değil bu Seven’e
Yitik Sevilen’den azade sadece
Neye güvenir hayatta insan
En çok neye kime güvenir
Eşine, işine, dostuna, arkadaşına
Kime güvendiysem bu yalan dünyada
Sırtımdan vurdular en olmaz anda
Çöktüm acılar içinde de şaşırmadım
Gülüverenler bu alemin en güzeliymiş
Hayatta her güzelde bir gülüverenmiş
Güzellerin canı isterse eğer gülüverirlermiş
Canları istemezse zindan ederlermiş hayatı
Fakire fakiri denk gelirmiş ancak
Kara bineğinin üzerinde
Bir hurisin ey âdem kızı
Nur ten üzeri bezenmişsin
Ecnebi lacilerden urbayla
Neş’eli meltemlerle firari
Yüreğin uçurtma olmuş
Hep böyle kal işte gülüvererek
Gözlerimin hapsinde cilveyle
Doymayayım seyrine sine kadar
Bıkmadan usanmadan yılmadan
Ara sıra uzatsan ellerini
Bilemedim yazgıymış girdim
Gaip âlemine günün tepesinden
Ne güzeldi yine gelişin Aişam
Habersizce
Sarıp sarmalamıştık birbirimizi
Kördüğüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!