Sinan Oğuzhan Şiirleri - Şair Sinan Oğuzhan

İBRET

Umutsuz, asi bir kardelendim,
Karanlık, soğuk kabrimde
Sevda güneşi gözlerin,
Çekip çıkardı yeryüzüne,

CIVIRCIK

Bir Pazar çalmıştın gönül kapımı,
Masum sıvırcık, ürkekti bakışların.
Ya ölüm tuzağı girdap saçların,
Bir savaşçı elinde gerilmiş

PEMBELİM

Hani beraber çalacaktık
Ben söyleyecektim azcık
Keke çalsa ne olacak?
Söyleyen ben değilim ki

HALA BENDESİN
An olur dalar giderim
Kendimden de ötelere
Bilmediğim tanımadığım
Garip anların içine
Zamansız izansız kalırım

HASRETLİĞİM
Mapusça uyanmışım yine
Beton duvarların arasında
Özgürlüğü beklemişim geceden
Salmışım vakti gelince ruhumu
Ekmek parası diye yollara

HER DAİM
Seven yanar her daim
Yanan ağlar her daim
Ağlayan nardadır her daim
Narlanan nurlanır her daim
05.03 11.09.2010

HER RESIME BIR SIIR

Sen ilk göz agrimsin Sivircik kusum,
Hasretine nasil dayanir bilsen Anka kusun,
Gözlerin aldi beni, çekti Kaf dagina,
Dudaklarin atti beni, bir ömür yangina.

HER UMUT BİR ÖMRE BEDEL

Bir bakışıyla eritir sevda güneşi,
Kuytu köşelerde üşüyen duyguları,
Depreşir toprak beden, topak topak.

HESAP
Ne sevenler gördüm çölü yol ettiler,
Geleni gideni sorguda dar ettiler,
Çaresizlik dediğin bir soluktur,
Sevenlerin hasreti ölüme kadar

HAZİN

Dağlarda uçan deli kartaldım
Düştüm bir ak güvercin ardına
Düşünmeden indim düz ovalara
Girdim güvercin kanatları altına