Sinan Oğuzhan Şiirleri - Şair Sinan Oğuzhan

ÇOK SEVMEK
Hani demiştin ya sevgili
Nazlarına bürünüp gıcıkça
“Eğer çok sevmezsen giderim”
Seni çok sevmedim diye git
Bahanen olsun helal olsun

Beni benden eden gizemli vakarındı
Ölür biterdim endamını seyrimde
İlelebet eskimezdi haşmetli güzelliğin
Ateşin düştüğünde nardan sineme
Mah cemalini gördüğümde ilkin
İrkildi yüreğim kızıl yediverenlerle

Açarsın hevesle gözünü güne
Yokla yüzleşirsin istemesen de
İnadına yoklarsın sol yanını
En kahırlısından için cız eder

Düşersin istemeden can derdine

ÇAĞRI

Yüreğimde ilk doğanım olamadın
İlk baharım değildin belki
İlk sevincim, ilk neşem
Olsaydın keşke…

Bir kuş olsam minik Sungur
Uzakları aşsam bir hamlede
Bir soluk boyu kalsa sadece
Konsam verandana karşına
Sen yine gülüversen bana
Asılı kalsam kirpik uçlarına

Canımı yakmak istemişsin yine
Lacili yavruağzınla gülüvererek
Güneş gibi çıkmışsın verandaya
Işıltılar saçarak gülüvermişsin
Cam dibinden hem de can dibime
Yazgımda uzakları sevmek varmış

CAN GİBİ
Geldiği gibi yaşayacaksın
Hediyeleriyle hayatı can gibi
Gelenleri de geldiği gibi
Karalın, karan olacak
Sarıp sarmalayacaksın

Issızlığımın içinde yanar iken
Kendi halimde niceden neş’esiz
Gördüm yine gözlerini hayalen
Mahpushanemin biricik penceresinden
Benden bihaber..
Bana bakmayan..

Kendiliğinden gelirmiş
Hükümle kısmetlisine
İlahi bir kuşmuş ağulu
Özü nur urbası narmış
En narin en ürkek
En güzelinden peri

NAR'IN ANKA'SI

Önce göze bakarım
Düşkünüm göze
Asıl muradım benim
Gözde şavkulanan öze