Kaybolmuşum
Mavilerinin en derininde
Yeşilinin en koyusunda
Karanlığının en zifirinde
Yer nerede
Hayır çıkar hayırlar içinden
Bilemezsin ne şer ne hayırdır
Nuru dilersin naran dilinde
Nara düşersin hayır içinde
Nurun hayrı pür-i pak olursun
Şerden eser kalmaz nar içinde
Bir tek karalar sevdi beni
Niceden ben de
Alacaları hiç sev/emedim
Onlarda beni
Öyle sandım
Bir tek karalar sevdi beni
Niceden ben de
Alacaları hiç sev/emedim
Onlarda beni
Öyle sandım
Güzel ve âlimdin her daim yüce kumandan
Üzülme! Asla üzmesin seni de Yaradan
Râzı ol bizden, biz senden râzıydık ezelden
Seni bir an tanımak bile bir ömre bedel
Emsâlin olmadı olamaz Ey Ulu Çınar
Lâyık oluruz inşallah ufkuna ardından
Sinime girmişim narımla nursuzca
Görmez duymaz konuşamaz olmuşum
Hazlar dökülmüş yaz dönmeden sinemde
Bir canım kalmış istesem de veremediğim
Gayri son bir dem mizan belki
CİLLOP
Hani ölümüne seviyorduk
Yalanmış meğerse
Sensizliğe dayanamayıp
Beklemekten ölmüşüm
Sen yaşıyormuşsun
Sen gelmesen de çirkine
Mühim değil be sevgili
Kokun gelir aşhanemizden
Ummanları aşarak
Demli sohbetler içinde
Sevmelerden vazgeçtim gayri
Canım çok yandı acemice
Bir kapı eşiğinde beklerken
Hayal gelmeleri yalanlarla
Karanlıklar içinde yitip gittim
Belkilerin umutlarıyla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!