Aşkın sürgünüdür bu
Hasretten de öte bir yer
Issızlığın tam ortası Kaf
Izdıraptır feryatların yankısı
Tek çare satırlar
Kurtuluş adına
İsterdim ki gülsün sevdiklerim
Benim gülümsediklerime
Nerden bilebilirdim ki
Herkesin bir yarası varmış sinesinde
Gocunurlarmış hissettirmeden
Dilimin eleğinden dökülen tanelere
KENDİME YANDIM
Yanarım yansızım
Yanmalıyım ki…
Paralansın yüreğim
Sussun dilsiz feryatlarım
Aç kucağını ey Sevilen
Ey ilk göz ağrım karlı dağım
Bitecek hasretlik zamanları
Kaderin zor hükmü inince
Ben senden gitmiştim ya
Nar deryasına sürgüne
KAR TANEME
Seni ne kadar sevdiğimi
Bir bilseydin keşke bilseydin
Kopup gelirdin dağlardan
Her şeye inat inen çığ gibi
KATİLLER DE AĞLAR
Acımayın vurun birer birer,
Biz sizin acımasızlığınızız,
Samimi olamadığınız içiniz,
Yalan yüzlerinize ait.
Nurun cansuyu iner candır yüreğime
Yüreğim yanarda fer olur gözlerime
Gülüveren gözlerin nara bahanemdir
Aslında ben hiçliğin narına yanmışım
Sevileyim diye sevmedim cilve gözlüm
KIZIL KARA
Kızıl toprağın oğluydu Mehmet,
Kara elmasın sevdiği Karaoğlan.
Her gün daha gün doğmadan,
Dokunmadan hasreti yüzüne,
Vurulduk yine bir gece
Sinsi bir pusuda
Kızıl bir sisin içinde
Ölme! Ölemezsin!
Kalk! Yüreğim! Kalk!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!