Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bugün acının günü
Bugün ruhun sürgünü
İnsan olan unutmaz
Ne dünü ne bugünü

Siyasetten anladığım, insanları insan bilmek,
Fıtrata sahip çıkarak, hakkın önünde eğilmek,
Mükelleftir insanoğlu, yüklendi büyük davayı,
İhanetin adı zillet, zillettir boğazda ilmek,
İnsan olmanın gereği ne ezmek ne de ezilmek.

Mısırdan Filistine,Sebu denilen yere
Issız, kupkuru olan,bölgeye yerleşmeye

İbrahim(A.S.) yerleşmişken, (Hz.) Sare ve (Hz.) Hacer ile
Sebu zenginleşti,elbet İbrahim ile

Benim bir kedim vardı,
Minnoştu onun adı,
Yumaklarla oynardı,
İp peşinde koşardı,

Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı varmış

Söyle bir kahve kadar hatırım yok mu benim

Gerçekten seven kalbe hani ayrılık yokmuş

Kendini bilmeyenler burnu havada gezer,
Güçsüzü sinek gibi, acı duymadan ezer,
Şeytanın avukatı, olmaya aday olur,
Ölmez gibi davranır, tekebbüre yaslanır,
Çok gördü bu tipleri, toprak denilen mezar.

Bir girdabın içinde durmadan dönmekteyim
Tutuştum yandım piştim, görün ki sönmekteyim
Kendi kendimi bile hala öğrenmekteyim
Kendini okumayan, gayrıyı okuyamaz
Yüreğini duymayan, hiç bir sesi duyamaz

Seni yok sayan akılsız,
Kendi kendini bilmiyor,
Deniz dibinde yüzerken,
İçecek su bulamıyor.

Sizi kandırmak kolay,
Bir kaç süslü kelime,
Hesap günüdür olay,
Ateş gelir dilime.

Maşuk yoksa aşk olmaz,
Aşık maşuku bulmaz,
Zaman durduğu anda,
Açılan güller solmaz.