Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yalan insanı kandırmak içindir, yalancı bizden değil demiş Peygamberim,
Durmadan yalan atmakta ısrar eden zavallılara, söyleyin ben ne derim.

Çiçekler çiçekler, güzel çiçekler,
Balçıkla sıvanmaz, asla gerçekler,
Onların kokusu, sarar dünyayı,
Kokular dünyayı, mest edecekler,

Bırakın kokular, yaysın çocuklar,

Yazdıklarım sizden, bana yansıyan,
Yaşadıkça yazmak, boynum borcu,
Yaraları asla olmam kaşıyan,
Doğruluk dostluğun karılan harcı.

Ne Allah korkusu kalmış
Ne Allah’a karşı sevgi
Paranın kokusu almış
Para vermektedir rengi

Padişah olmak istiyorsan,
İyi kul olmasını öğren,
İyi kulluğu bilmiyorsan,
Kİmseyi yönetemezsin sen,

Yetimlerden bir yetim, ben de yetim büyüdüm,
Babanız yolda şimdi, sözleriyle uyudum,
Babasızlık ne imiş, içmişim yudum yudum
Yetimlerden bir yetim ben de yetim büyüdüm

ZULMETME

Ne kimseye zulüm et, ne de razı ol zulme,
Mazlumun önünde de arkasında da gülme,
Zalimi onaylama onu asla dost bilme,

Ey Camiler yakanlar
Yakıp yıkıp bakanlar
Sizlersiniz iblise
Hemen selam çakanlar

Rebiül evvelin on ikisiydi

Çatlamış gönüller bir çöl gibiydi

Ol kainatın sahibinden bize

Şew tariye, reşu reşe,........................Gece karanlık, kapkaradır,
Lı her deri bı deng mayı,....................Her yer sessizliğe büründü,
Meh hedi hedi dımeşe,......................Ay bile yavaş yavaş yürüyor,
Jımıra ro çıma nayı,............................Bana gün niçin doğmuyor,