Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Menzile varmak ister, hazırlığı olanlar
Pişmanlık duyacaktır ettiğini bulanlar
Kaçışı mümkün değil, hiç kimsenin menzilden
Kul hakkı yiyen olur saçı başı yolanlar

Kendini bilmeyenler burnu havada gezer,
Güçsüzü sinek gibi, acı duymadan ezer,
Şeytanın avukatı, olmaya aday olur,
Ölmez gibi davranır, tekebbüre yaslanır,
Çok gördü bu tipleri, toprak denilen mezar.

Bir girdabın içinde durmadan dönmekteyim
Tutuştum yandım piştim, görün ki sönmekteyim
Kendi kendimi bile hala öğrenmekteyim
Kendini okumayan, gayrıyı okuyamaz
Yüreğini duymayan, hiç bir sesi duyamaz

Seni yok sayan akılsız,
Kendi kendini bilmiyor,
Deniz dibinde yüzerken,
İçecek su bulamıyor.

Sizi kandırmak kolay,
Bir kaç süslü kelime,
Hesap günüdür olay,
Ateş gelir dilime.

Allah'a giden yolda, en büyük engel nefis,
Nefis için dünyalık, Cennetten daha nefis,
Azgın bir ata benzer, ona gem vurulmalı,
Gecikmeden nefis'e, akıl olmalı seyis.

Hamd ediyorum, varlığı var edene,
Hamd ediyorum kendini yar edene,
Hamd ediyorum gönlümü har edene,
Hamd ediyorum cehennemi nar edene,
Hamd ediyorum hayatı zar edene.

Ne Allah korkusu kalmış
Ne Allah’a karşı sevgi
Paranın kokusu almış
Para vermektedir rengi

Padişah olmak istiyorsan,
İyi kul olmasını öğren,
İyi kulluğu bilmiyorsan,
Kİmseyi yönetemezsin sen,

ZULMETME

Ne kimseye zulüm et, ne de razı ol zulme,
Mazlumun önünde de arkasında da gülme,
Zalimi onaylama onu asla dost bilme,