Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İhanetin babası, şeytan aleyhi lane,
En son onun filmine, Cehennem olur sahne.

İnsanlık mı para mı
İnsanda ki dara mı
Tekamüle muhalif
Acaba madara mı

Gündüzden döndük akşama,
Üzüldük Haleb'e Şama,
Dünya hala dönüyorsa,
Devam ederiz yaşama.

Zaman döndü bende döndüm,
Yanıyordum bakın söndüm,
Gayrı kül gibi gibi göründüm,
Sanki zamana ödündüm.

Kelimeler elbise bilin ki ifadeye,
Özgürlük anlam katar insanda iradeye,
Allah'ın varlığından, haberdar olan kimse,
Gecikmeden vuracak, anlını seccadeye.

Uçun kuşlar gökyüzüne,
Sonsuzluğa doğru uçun,
İnmeyin hiç yeryüzüne,
Barışı korumak için.

Vururlar kanadınızı,

Duygumu anlatmada, sorunum olabilir,
Gözlerime bakarsan, anlaman kolay olur,
Beni anlaman için, çok sorun olabilir,
Sevmeyen insan için, belki de alay olur.

Benim bir kedim vardı,
Minnoştu onun adı,
Yumaklarla oynardı,
İp peşinde koşardı,

Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı varmış

Söyle bir kahve kadar hatırım yok mu benim

Gerçekten seven kalbe hani ayrılık yokmuş

Kendini bilmeyenler burnu havada gezer,
Güçsüzü sinek gibi, acı duymadan ezer,
Şeytanın avukatı, olmaya aday olur,
Ölmez gibi davranır, tekebbüre yaslanır,
Çok gördü bu tipleri, toprak denilen mezar.