Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kalem elimde değil, yazan yazmış yazımı,
Tevbei nasuh ile affa sundum mazimi,
İşlenen günahların kolay olur mu hazmı,
Benden yakın olana, arz etmişim nazımı.

Hak katında eşitiz,
Ekseriye reşitiz
Üç yüz atmış derece
Zaviyeyle çeşitiz.

Aklın yolu birdir
Aklı veren birdir
Muhalefet eden
İnsanda kibirdir

Keşkeler çoğalmasın,
Sizde atıl kalmasın,
Dön de kendini çek et,
Hadi bak doğal mısın.

Bavımın Adem,Diyamın Hava,
Zaroke vanın, dıbem jı tera,
Gühdar be ev gotınamın raste,
Em derın axe mebıje çava.

Sevgiliye götürüyorsa ölüm
Ondan neden korkayım ki
Yol sevgiliye gider gülüm
Söyle sevgiliden ürkülür mü

Ne çiçekte ne gülde, bulunmaz senin kokun,
Sevecen bakışınla, hadi kalbime dokun,
Sevdadan yana sakın, olmasın senin korkun,
Sevecen bakışınla hadi kalbime dokun.

Seni hayal ettikçe, seyre dalar susarım,

Her sabah uyanırım
Nefsimi uyarırım
Abdestimi alırım
İki sünnet iki farz
Rabbime yalvarırım

Asla haksızlık yapma,
Doğru ylundan sapma,
Şeytan ile dost olup,
Sakın ondan rol kapma........İNSANİ

Kol geziyor ölüm makinası,
Bu davul sesi kimin kınası,
Birilerinin de ağlıyor anası,
Bu bulutun tuttuğu kimin yası.
Islanmış meleklerin ayası,
İsyan ediyor her yağmur damlası,