Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

DÜŞTÜM DİLLERE DİLLERE

Kar yağdı kara bahtıma,
Düştüm dillere dillere,
Girenler girdi kastıma,
Düştüm dillere dillere.

Acının çok elemanı,
Sitemin yok el emanı.
Rabbim kimseye vermesin,
Yaşatır şok elem anı.

Ayrılık ölümden, ağır olamaz,
Ölenler bir daha geri gelemez,
Ölenden hiç kimse, ümit beklemez,

Yaşasın da bari, uzakta olsun,
Bir gün gelir diye, ümit bulunsun,

Bize de geldi tramvay,
Vay babo vay vay,
Para yok yine tabanvay,
Kay babo kay kay,
Cebimizde sanal paravay,
Say babo say say,

Varlıklar var olurlar
Varlık adını alırlar
Varlık için de insanlar
Var edenini ararlar
Kendini sorgularlar
Dönüp kendine bakarlar

Utanmaz insanların, kızarmaz hiç suratı,
Çukuru mekan tutar, utanmazın hayatı,
Eksi sıfırda değer, tarttığında kıratı,
Nefsinin tatminidir, utanmazın muradı.

Sevenlerin arasında, olmayın kara çalı,
Sevmek iki kişiliktir, seven olur sevdalı,
Sevilmek te sevmenin, sanki petekte balı,

Sevenler sevdiğine, bırakınız kavuşsun,
Sevgililer sevinçten, göklere doğru uçsun.

Urfa'da bir gül açmış
Gidelim yoklayalım
Urfa'ya koku saçmış,
Geliniz koklayalım.

Kuran Hakkın kelamı,
Hakkın kula selamı,
Her kim ki alay eder,
Rehber almış yalanı.

Madem ki gireceğiz şu kapkara toprağa
İnsanlığı sunalım isyankar insanlara
Umut bir dayanaktır yaşayan şu canlara
Yazık değilmi artık akıtılan kanlara

Vurduk,kırdık,vurulduk,yaşadık ne bulduk ki