Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Peşin hüküm takdire müdahale,
Art niyetse dost olmaktır cahile,
Kimseyi suçlama dön kendine bak,
Sorgula de nasıl geldik bu hale.

Seveceksin sanarak, diz çökerek yalvardım,
Sandım ki senin için, bu dünyada ben vardım,
Sensiz geçmedi anım, ben hep seni aradım,,
Yaktın beni narına, gör bak nasıl sarardım.

Madem sevmeyecektin, niçin sever göründün,

Randevun var bilir misin

Randevuna gider misin

Bekletir erteler misin

Bin dokuz yüz elli beş
Aylardan Mayıs ayı
Mayısın on beşinde
Tanımışım dünyayı
Kaç kat beyaz kundakla
Sarmış sarmalamışlar

Gelmesini çok bekledim,
Gelince kesmek istedim,
Erkek oldum diyerek de,
İnanınız çok sevindim.

Önce tüy diye göründü,

Toprak hayat üretiyor,
İnsanoğlu fark etmiyor,
Birer fabrika misali,
Bizden bir şey istemiyor,

On sekiz bin alemin, tek gülüdür Muhammed,
İncildeki ayette, anlatılmakta Ahmet,
Yalnız bizlere değil, aleme oldu Rahmet,

Seni bize gönderen, elbet Allahussamed,
Esselamü aleyke, aleyke ya Muhammed,

Seni ben her anımda öyle çok anıyorum
Ateşler içindeyim yandıkça yanıyorum
Ayrılığın inan ki yakmaktadır canımı
Kapı hafif tıklansa sen geldin sanıyorum

Var olmanla avunup saklı tuttum umudu

Tövbe günahın silgisi
İlim Allah'ın bilgisi
Müminin müminlere
Samimidir ilgisi.

İnandım ki Allah var
Hak yolunda felah var
Karanlık sürüp gitmez
Unutmayın sabah var.