Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Arpa ektim toprağa,
Asmayı diktim bağa,
Ölüye söz diyemem,
Sözlerim yalnız sağa,

SivereK - 3

Siverekte küçeler
Deleme yeri deler
İşsızlıx diz boyudur
Ne yapsın biçareler

Siverekte eyvanda
Yattım temmuz ayında
Hechecık yuva yapmış
Damın tam ortasında

Siverek sukımızdır

Duymayanlar da duysun Sinan Karakaş öldü,
Durumu Hakka ayan, çok ağladı az güldü,
Sizin şehadetiniz Sinan için ödüldü,

Gidiyorum dostlarım gidilecek son yere,
Ruhum çoktan çekildi, bedeni gömün yere.

Sen mutlaka bilmelisin
Kurtarmaz seni namazın
Evet elbet bilmelisin
Kurtarmaz seni niyazın

Söyler misin ben kime, gidip de yalvarayım,
Bu perişan halimi, kimlere anlatayım,
Böyle içim yandıkça, söyle nasıl susayım,
İçimin yangınını, ben nasıl soğutayım,

Sen değil miydin bana, sevdiğini anlatan,

Şimdi ne olacak diye bana sormayın, bırakmışım suyu kendi mecrasında akıyor,

Suyu kendi mecrasından çıkaracaklarını zannedenler, beni uyuyorum sanıyor,

Bu su yanlız benim değil artık, milletin malıdır, bilin ki uyuyanlar da uyanıyor,

ŞIMA ZAZACA............SİZ
Ez bê şıma nê bena......Ben sizsiz olamam
Kam veyndo vana yena.Kim çağırsa geliyorum derim
O kı vano merdıma.......Kim ki ben insanım diyorsa
Hemınrê düa kena........Tamamına dua ediyorum.

SIĞMIYOR

Kalbimin üzerine, neden güneş doğmuyor,
Ruhuma çöreklenmiş, karanlığı boğmuyor,
Çatlamış hücrelerim, sevgi diye çırpınır,
Bir damla dahi olsa, neden sevgi yağmıyor.

Seni her gördüğümde yüreğim cız ediyor,
Ne kadar sevdiğimi, bir tek Allah biliyor,
İçin için yüreğim, özleminle eriyor,

Bakışınla ne olur, beni mahkum eyleme,
Sevmiyor olsan bile, ne olursun söyleme,