Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Oğul oğul

Sen de bir gün benim gibi anarsın

Oğul oğul

Azrail ölüm meleği,
Herkesin ondan dileği,
Ruhumuzu kolayca al,
Çıkarır gibi gömleği,

Ey oğul, kendine göre bir toplum tahayyül ediyorsan,
Kendini mütemmim görmekte böylece düşünen insan,
Oysa ki iki günü eşit olan insan zarardadır,
Sosyal düşünmeyenin elbet düşüncesi olur noksan.

Kimse kimsenin elbet, bilemez niyetini,
Herkes değerlendirir, görünen suretini,
Kandırırım diyorsan, her gördüğüm kişiyi,
Yutturman mümkün değil, Allaha niyetini.

Karşılık beklenir mi, yapılan iyilikten,
Farkı kalır mı söyle, hayrının ticaretten,
Hem kimden bekliyorsun, hayrın karşılığını,
Bilmez misin Allah'ın, haberi var niyetten.

Açtım elimi ya Rab
Niyaz ettim ben sana
Gördüklerim hep serap
Gerçekler yok mu bana

Olsun ki aynel yakin

Güzele sordum adını, dedi adam benden vazgeç,
Benim de sevdiğim vardır, benden başka birini seç,
Yüzümü asar dururum, olmam asla sana güleç,
Sevene göz koyulur mu, seviyorum denir mi heç,

Güneş bile bu gün söndü,
Göz yaşlarım sele döndü,
İnsanlık yerde süründü,

Hani nerede insanlık,
Bu gün her yer kapkaranlık,

Damlaya damlaya gel, kurumus bak bogazim,
Göz yaslarim oldu sel, seslenmektedir sazym.
Seni ça?yrmaktayym, kesilmekte avazym

Nerede olursan ol, gel benim yanimda ol.
Gelmeyi dü?ünene, açyktyr elbette yol,

Ne sazı istiyorum, ne de inan ki sözü,
Yalnızca istiyorum,bana gerektir özü,
Bil ki ne saz doyurur,ne de söylenen sözler,
Yalnız bir avuç toprak,doyurmaktadır gözü.