Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Öldük nefes alamıyoruz,
Ürkek güvercinler gibiyiz,
Artık sessiz kalamıyoruz,
Çünkü tüm dertlerin dibiyiz.

Varacağız Cumaya
Haktan medet ummaya
Dua ve dilekleri
Rabbimize sunmaya

Kala bogazından geçtim

Tuluklardan ayran içtim

Sivereğimin içinde

Ne güzelsin ne şirinsin Siverek

Aşığım ben toprağına taşına

Gelmemeli bela senin başına

Arpa ektim toprağa,
Asmayı diktim bağa,
Ölüye söz diyemem,
Sözlerim yalnız sağa,

SivereK - 3

Siverekte küçeler
Deleme yeri deler
İşsızlıx diz boyudur
Ne yapsın biçareler

Siverekte eyvanda
Yattım temmuz ayında
Hechecık yuva yapmış
Damın tam ortasında

Siverek sukımızdır

Sen mutlaka bilmelisin
Kurtarmaz seni namazın
Evet elbet bilmelisin
Kurtarmaz seni niyazın

Ben bir sokak çocuğuyum, yerim yurdum yoktur benim,
Karnımı da doyururken, ne bulursam onu yerim,
Anam öldü, babam sarhoş, saldı beni sokaklara,
Ya parkta bankın üstünde, ya köprü altıdır yerim,

Duymayanlar da duysun Sinan Karakaş öldü,
Durumu Hakka ayan, çok ağladı az güldü,
Sizin şehadetiniz Sinan için ödüldü,

Gidiyorum dostlarım gidilecek son yere,
Ruhum çoktan çekildi, bedeni gömün yere.