Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Mehdi gelecek diye,beklemeye girmişsen,
Hatanı biliyorsan, var kendini düzelt sen,
Kuran senin elinde, sünnette ayan beyan,
Bilmiyorum Mehdiden, ne beklemektesin sen.

Mehdilik taslamakta, yığınla insanlar var,

İnsana anlam katar, taşınan tüm değerler,
Değerden nasipsizler, çıkara baş eğerler,
Üsküdar dediğin ne, geçmek an meselesi,
Sonrasında anlamsız, kalacaktır meğerler.

Madımak-Başbağlar

Sıvasın Madımakı Erzincanda başbağlar,
Hem senin hem de benim, yalnız anamız ağlar,
Bu ateş yeter bize, yüreklerimizi dağlar,
Gidenler gitti artık, beni dinlesin sağlar.

Arzın merkezine doğru, iner beş yüz kırk metre,
Yok mudur madencilere, sunulacak bir çare,
Karadon mevkii artık, mezar oldu fakire,
Kim dur diyecek söyleyin, söyleyin ölümlere,

Urfa Diyarbakır Mardin,
Neden böyle çok şıMardın,
Verdiğin sözde durMadın,
Niçin sesimi duyMadın.

Ne menem bir şey imiş,manda olma isteği,
Neden hiç görmüyorlar,yaşanan tüm gerçeği,
Ya ayakta dimdik dur,ya gir toprak altına,
İstiklâl çiçeğindir,çiğnetme sen çiçeği.

Dört dörtlük insan, var mıdır söyleyin,
Herkesin mutlaka vardır kusuru,
Sakın ha kusursuzum demeyin,
Kusursuzluk Resulluğun unsuru,
Kusur görürseniz de setr eyleyin,
Kusura bakıp, bozmayın huzuru,

Kün diyerek buyurdu
Fe yekün oldu evren
On dört milyar yıl önce
Olmazdı elbet gören
Harikalar fevkinde
Sanînin sanatıydı

Kuran Allah kelamıdır,muhatabı insandır

Ubudiyet tanımıdır,mekanı bu dünyadır

Razı olunacak O'dur,anlatan bunu Kurandır

Kürdü Kürt Türkü Türk bil
Bu takdire hürmettir
Kibri hafızandan sil
Aksi bil ki zulmettir.