Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Seni çok özlüyorum,
Seni çok istiyorum,
Bil ki kendimden bile,
Seni çok seviyorum,

İnandım seni seçtim, sensin bana muallim,
Seni tanımasaydı, helâk olurdu halim,
Seninle mana buldu, okuduğum her ilim,

Müşerref kıldı Rabbim, seni elçi kılarak,
Aleme Rahmet edip, bizlere göndererek.

Attığım her adımda, / Ben seni yaşıyorum,
Adını hatıramda, / Sürekli taşıyorum,
Her gün her an karşımda, / Engeller aşıyorum,

Her ne olursa olsun, / Seninle olacağım,
Ruhun ruhuma dolsun, / Yoksa ben solacağım,

Vema hellektül cinne vel ins, illa liya'büdun,(1)
Ayetin muhatabı olarak, sen ne anladın,
Kâinat yokken onu var eden Allah değil mi?
Böyle olmasına rağmen neden inanmadın,

İnandım ki Allah var
Hak yolunda felah var
Karanlık sürüp gitmez
Unutmayın sabah var.

Gelmesini çok bekledim,
Gelince kesmek istedim,
Erkek oldum diyerek de,
İnanınız çok sevindim.

Önce tüy diye göründü,

Seni ben her anımda öyle çok anıyorum
Ateşler içindeyim yandıkça yanıyorum
Ayrılığın inan ki yakmaktadır canımı
Kapı hafif tıklansa sen geldin sanıyorum

Var olmanla avunup saklı tuttum umudu

On sekiz bin alemin, tek gülüdür Muhammed,
İncildeki ayette, anlatılmakta Ahmet,
Yalnız bizlere değil, aleme oldu Rahmet,

Seni bize gönderen, elbet Allahussamed,
Esselamü aleyke, aleyke ya Muhammed,

Tövbe günahın silgisi
İlim Allah'ın bilgisi
Müminin müminlere
Samimidir ilgisi.

Toprak hayat üretiyor,
İnsanoğlu fark etmiyor,
Birer fabrika misali,
Bizden bir şey istemiyor,