Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bir yürek tanıdım çok kanıyordu

Dilinde bir isim sayıklıyordu

Kendinde değildi bayılıyordu

BENİ HALIMA

Herkes başvuruyor, neden çalıma,
Bir bir basıyorlar, kırık dalıma,
Kimseyle yok benim, hiç bir sorunum,
Bırakın ne olur beni halıma.

Bazen bana çok yakın dost gibi bakmaktasın,
Oysa benim hiç art niyetim yok,
Bana nasıl baktığındır önemli olan,
Bakıyorum da,
Bana bakınca gözün görmez bir şeyi,
Bana aşık olduğunu sanıyorum,

Hadi seni bekliyorum, de ki seni seviyorum,
Vuslat anını beklerken, heyecandan ölüyorum,
Şu dünyada bir tek seni, sevdiğimi biliyorum,

Biliyorum biliyorum, sevdiğimi biliyorum,
Benden sana ömür boyu, mutluluklar diliyorum,

Bilinç insanlığın gereğidir,
Yaradanın kullardan dileğidir,
Bilinçten uzak kalmak asıl lanettir.
Bilinçsiz varlık hayvanlar gibi kemik deri ve ettir

İnekler süt vermiyor

Eşekler yük çekmiyor

Toprak tohum tutmuyor

Düşündüğüm özlediğim,
Gelir diye gözlediğim,
Öyle bir düzen isterim,
Böyle olmalı dediğim.

Ne ezen ne de ezilen,

Fırat'ın suyu gibi, aktı gitti bir Fırat,
O bir bilge kişilik, O Abdulmelik Fırat,
Yüzüne resmedilmiş, çekilen onca hayat,
Bu gün tecelli etti, mukadder olan memat,

Hakkımız yoktur bizim, varsa da helal olsun,

Bir gün olsun dertlerim, bana kin gütmediler,
Beni kimsesiz koyup, bırakıp gitmediler,
Ölene dek söz verdik, kopmayacağız diye,
Hep benimle kalarak, ihanet etmediler.

Ben derdimden razıyım, derdim de benden razı,

Hiç bizden olmayanlar,
Bize isim koydular,
Sağcı solcu diyerek,
Bölmeye soyundular,