Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dönüp hiç baktınız mı, suç kimin günah kimin,
Asumana ulaşan, çekilen her ah kimin,
Alim diye geçinir, ilmiyle amel etmez,
Irgat der maraba der, bilmez ki felah kimin.

Çıkar mı bilmiyorum, alimleri saptıran

Ne ağa ne paşayım
Bırakın konuşayım
Hakka doğru koşayım
Yanlışımı fark edip
Engelimi aşayım
Susturursanız size

Kim anlatır söyleyin, kendi yalnışlarını,
Örtmekte mahir olur, hemen ayıplarını,
Karizma çizilmesin, aman kimse duymasın,
Nefsine tabi olur, okşar duygularını,

Kimdir hatasız olan, kalksında bir göreyim,
Hatasız olan varsa, ellerinden öpeyim,
Az veya çok hepimiz, hatalara dalmışız,
Kendi adıma sizden, ben özür dileyeyim.

Neler çektim ben o yarin elinden,
Kurtulmadım elalemin dilinden,
Kopardılar beni nazlı gülümden,

Zalimlerin zulmü ne kadar sürer,
Kavuşmak nasipse, ömrümüz yeter,

Birbirimizi anlayalım
Birbirimizi dinleyelim
Anlatmalarını sağlayalım
Yahu güleceksek de beraber,
Ağlarsak da birlikte ağlayalım,
Acılar istisnasız hepimizin

Özür dilemek erdemdir insan için,
Özür yalancı memeye benzemesin,
Madem öyle gereği yapılmaz niçin,
Gereğini yapın kimse özenmesin.

Seveceksin sanarak, diz çökerek yalvardım,
Sandım ki senin için, bu dünyada ben vardım,
Sensiz geçmedi anım, ben hep seni aradım,,
Yaktın beni narına, gör bak nasıl sarardım.

Madem sevmeyecektin, niçin sever göründün,

Hayat dediğimiz şey, oyunun kendisidir,
Senaryoyu bilmeden, oynuyoruz eksiksiz,
İnsan oğlu biçilen, oyunun bendesidir,
Ya gündüz uyanıkken, ya uyurken deliksiz.

Ön yargıyla yaklaşmam, her insana saygım var,
Koruma fıtratımla, herkes için kaygım var,
Herkes gibi insanım, benim de bir duygum var,
Yaratılan herşeye, hoş görür hoş bakarım.