Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Şakağıma dayanmış, buz gibi demir,
Kilon kaç para diye, savrulan emir,
Yerinde sayan zaman, buz tutmuş dünya,
Hadi güneşim dön de, zamanı kemir,

Bugün GÜNLERDEN Pazar
HEM OKUR OL HEM YAZAR
RUH VARIR MENZİLİNE
BEDENİN YERİ MEZAR

Açmamış güllerin, adı tomurcuk.
Daha on beşinde, küçücük çocuk,
Gözlerinde yaşlar, sanki bir boncuk,

Koparmayın onu, dalında kalsın,
O da kaderinden, nasipler alsın.

Nefsimle davacıyım, sözümü dinlemiyor,
Sorduğum sorulara, cevap bile vermiyor,
Eylemine savcıyım, dönüp bir şey demiyor,

Böyle devam edersen, seni terk edeceğim,
Yarın yüce divanda, her şeyi diyeceğim,

Başına takmış şapkayı,
Söndürmüşsün cıgarayı,
Üzgün gibi duruyorsun,
Derdini söyle be dayı.

Dayı dayı dayı dayı,

Mekkede bir gül açtı
Aleme koku saçtı
O misk gibi kokudan
Şeytan durmadan kaçtı

Asla bulunmaz leke

Erbakan bir mücahit
İdeali müsait
İnandı iman etti
O mümin o muvahhit

Ji medinı ne gıştime,
Bina güla negırtime,
Dengı Resul nebıstime,

Brindarım, brindarım,
Ez jı tera evindarım,

Evrensel doğrular,
Ne benim,
Ne senin,
Ne de onundur
Elbette herkesin,
Her topluluğundur,

Bürütten öteye netin
Önemli bil ki niyetin
Kendini Cennetlik görme
Elinde yoktur senetin