Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

GERÇEĞİMSİN
Sensiz her günüm kış benim, sensin gönlümün baharı,
Yeşiller kurudu bitti, her şey şimdi bana sarı,
Dışımda buz içim ateş, sönmez yüreğimin harı,

Varlığımı aldın benden, kendimi tanımaz oldum,

En büyük Allahtır en büyük Allah

Yoktur ondan başka yoktur bir ilah

Muhammeddir elbette son resulullah

BİLİNE

Değmeyin yarama, yaram eziktir,
Dediler sahip ol, sen de diline.,
Alnımda kaderim, çizik çiziktir,
Yaramla sorunum, yoktur biline,

Varı var eden Allah,
Yoku var eden Allah,
Sınırsız kudretiyle,
Yoku yok eden Allah

Nice yokuşlar gördüm, yok olmaya mahkumlar,
Kadere teslim olmuş, yere serilmiş kumlar.

Farkına vardım yolun, yoktur asla dönüşü,
Çaresiz insanların, böyle olmaz duruşu,
Dursam o an biterim, koşsam kaza yaparım,
Bu yol benimse eğer, tırmanırım yokuşu,

Yol diyerek yürüdüğün yola bak,
Yolun sonu olmasın çıkmaz sokak,
Mezar ötesini göremiyorsan,
En kısa zamanda o yolu bırak.

Yollar uzar uzar gider
Gözler yolları seyreder
Benim derdim senden beter
Gel artık gel benim canım
Gözlerimden akar kanım

Düşüverildi yollara bekleyen olmasa bile

Neler neler söyleyecek gelebilse yollar dile

Tek düze değildir yollar iniş ve çıkışları ile

Hakikatin yolu bir,
İster sabi ister pir,
İnsan gibi insanın,
İçinde barınmaz kir.