Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

On sekiz bin alem içinde,
İnsan ve cin, aynı düzlemde,
Her canlı fıtrata ram olur,
İns ve cin, cüz-i iradede,
Ya havz-ı kevserin başında,
Yahut esfele safilinde,

Umut dolu gözlerimle, sana doğru bakıyorum,
Senden gelecek cevabı, bilsen nasıl bekliyorum,
Ya teselli olacağım, ya da hepten yanacağım,
Mümkün değil başkasını, yanlız seni seviyorum,

Sabır taşı paramparça, sabredecek taş kalmadı,

Bir sağıma baktım, bir sola baktım,
Uzun ince yolda izler bıraktım,
Dünya dediğimiz dertlerle dolu,
Boş yere kafamı dertlere taktım,

Usta sandım meğer ben bir çıraktım,

Her seven sevgilinin emrine amadedir,
Duygu ruhun gıdası, sanılmasın maddedir,
Sevenler sevdiğine bende olur her zaman,
Sevenin içi dışı camdan daha sadedir.

Ağzımdan çıkan değil, gönül dilimi dinle,
Bülbül ahu zar etti, yandı yüreği gülle,
Sözlüğe bakıyorsan, boşuna zahmet etme,
Sevgi dille söylenmez, o yaşanır gönülle,

Gel de şad et gönlümü, yıllardır naşadedir,

HOŞ GELDİN
Silsile-i Nübüvvet, hatemül enbiyasın,
Abdullahi muhtarsın, hem Tahasın hem yasin,
Nurun nuruyla hemhal, gönüllere ziyasın,
Ey Allahın Resulu, Safa geldin hoş geldin.

Allah her şeye kafi,
Vadinde olur vafi,
Sentez arayan insan,
Olamaz dinde safi.

Eğer iblis taşıyorsa fikir,
İblisin taşıdığı safi kir.

Bekle dediğin yerde bekledim, Bekledim ta sabahlara kadar,
Yine de kendime bekle dedim.Demedim bu insan beni satar.
Ne telefonuma cevap verdin, ne gelmeyeceğini bildirdin,
Bilmez misin yüreğim dayanmaz, bu yürek sen varsın diye atar.

Taharet etmeliyim,
Abdesti almalıyım,
Allah rızası için,
Namazı kılmalıyım,

Allahu ekber rüku,