Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne istiyorsun, ne istiyorsun,
Söyle sen benden ne istiyorsun,
Canımı bile sana vermişken,
Daha benden sen, ne istiyorsun,

Hayat dediğimiz ne kadar kısa,
Gözünü aç kapa zaman geçiyor,
Alanlar alıyor kısadan hise,
Algılar olgular, roller biçiyor.

NE İSTEDİN

Yüreğime düştü sızı,
Silinmez bendeki izi,
Söyle be zalımın kızı,
Ne istedin ne istedin,

Adamı adam yerine der misin sen mi koyuyorsun,
Adam için kalkıp adam mıdır diye de soruyorsun,
Sorun senin sorunun değil, adamın kendi sorunu,
Kendinden şüphen yoksa o halde ne kafa yoruyorsun.

Neler yaşadım neler,
Çektim türlü çileler,
Taş olsaydı çatlardı,
Çatlamaz mı yürekler,

NENNİ DERİM

Uyu dedim yavrucuğum,
Seni uyutmaya geldim,
Uyu güzel tomurcuğum,
Ben de uykuya belendim.

Telefona adımı, aşkım diye yazmıştın,
Parktaki koca koca, ağaçlara kazmıştın,
Resmimi de boynuna, kolye diye asmıştın,

Söyle ne oldu sana, neden sırtını döndün,
Mektubunda demişsin, benim için sen öldün.

Ne olursun al beni al dizinin dibine
Muhtacım inan senin gülümseyen yüzüne
Toprakla su misali öylesine hasretim
Dünden daha muhtacım seviyorum demene

Böyle sessiz sedasız, nasıl da çekip gittin,
Gidişinle sen beni, böyle derbeder ettin,
Sanki benim ruhumu, alıp canımdan çektin,

Ne olursun geri gel, ben sensiz ne yaparım,
Bilmez misin Allahtan, sonra sana taparım,

Ne mutlu ki insanım,
Ne paşayım ne hanım,
İnsan için yanmazsa,
Çürümeli sol yanım.

İnsanı insan bildim,