Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

FİS KAYASI

Diyarbekir Fis kayası,
Kimi düşer kimi atlar,
Agıda döndü havası,
Havar lımın, lımın havar.

Nefis fitnenin peşinde,
Benim manevi leşimde,
Hakka hakikate düşman,
Sabit şeytanıın işinde,

Akıl nefse zabıta,
Ruhla yapar rabıta,
Ruh bedenden çıkınca,
Beden benzer çaputa.

Yüzümdeki tebessüm, bakışının izleri,
Ben nasıl unuturum, aşkla bakan gözleri,
Sen benim hayalimsin, özlenen rüyalarım,
Yalnız senin önünde, yere vurdum dizleri.

YÜZ YAŞASA

Yüz yaşasa insan, yine ölüyor,
Kimisi ağlıyor kimi gülüyor,
Olacak ne varsa başa geliyor,

Zalimlikte ısrar eden,
İnsanlığı sevmez neden,
Kendini güçlü zanneder,
İblisin peşinden giden.

Fıtrata düşmandır zalim,

Zalimi ifşa et, sürdürmesin zulmünü,
Ne yanında ol, ne de kaptır gönlünü,
Haykırabiliyorsan, susturma hiç dilini,
Asla ve asla, çektirme hiç boynunu,

Kesilecekte olsa, çektirme hiç başını,

Zalimim diyen biri, var mı bana gösterin,
Kendisi hep haklıdır, geri kalanlar nankör,
Bilmem nerelerinden, çıkmış olsa da terin,
Seni görmez gözleri çünkü onlar bakar kör.

Zalim insan olmayı, yakıştırmaz kendine,

Birden daha büyüğü yok,
Her şey birin türevidir,
Yüreğini bilmeyen çok,
Yürek Allahın evidir.

İslam eşittir İnsan,
Fıtri varlıktır lisan,
Yürekte olan dildir,
Rabbi ile konuşan.,