Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

SU ALIYOR

Dünya anı kovalıyor,
Bizleri de oyalıyor,
Bu gemi batmak üzere,
Sanıyorum su alıyor.

Şucu bucu değilim,
Benim de bir adım var,
Müslüman demiş bana,
Varımı var eden yar.

Hata yapmayan kim var içimizde

Suçlayınca atarız suçu size

Kırılır mı dostluklar bir hiç için

Korktum, korkacak kadar, Allahtan korkmayandan,
Nefsim durmaz yerinde, çatlayacak hırsından,
Allahtan korkmayanlar, sanmayın ki ateist,
Korktum kalu belada, sözlerinden cayandan.

Söz önemli olsa da,bir manaya muhtaçtır,
Gönüllere şifadır,o ruhlara ilaçtır.
Akıllar kapalıysa,gönül olur tıkalı,
Yaradanın sözüyle,önce aklını açtır.

Adama bak kendi kendini saymakta aydın,
Aydınım demeden önce bari adam olaydın,
Adam olduğunun farkına varmışım diyorsan,
Önce Kalu belada verdiğin sözde duraydın.SİNAN KARAKAŞ

Anlam yitirmişse ar,
Bozulmuş demek ayar,
Ayarı bozuk olan,
Verdiği sözden cayar.

Söz vardır kulağa küpe olur, belaları def eder,
Söz vardır söyleyen züppe olur, işte bela benim der.

Söz yaydan çıkan oka benzer, ağızdan çıkmaya görsün,
Eğer sağır değilsen, hemen karşılığını görürsün.

Sözün bittiği nokta, yüreği delen acı
Duyan her insan şokta, ne yapsın ana bacı
Kim demiş ki uzakta, yakından daha yakın
Vuran dahi bilmiyor, nedir bunun amacı

Sakın ola ateşe, körükle hiç gitmeyin,