Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Siz varsanız ben insanım,
Yoktur sizden farklı yanım,
Seni onu kardeş sayar,
Yüreğimdeki imanım,

Yaşadığım bunca ömrüm, geçti benim çilelerle,
Seveni görmedi gönlüm, tanıştı hep dikenlerle,
Hiç nasip olmadı bana, karşılanmak güler yüzle,
Her insan gibi elbette, gideceğim bir kefenle,

Oynuyorlar körebe,
Yaşamları debdebe,
Hesap günü gelince,
Kimler olacak sobe.........İNSANİ

Umudumu yitirmem, bu can tende durdukça,
Vuslata umutluyum, gönlüm hayal kurdukça,
Senden ayrı kalamaz, kalbim güm güm vurdukça,
Var olman bana yeter, ben seni soludukça.

Ruh Allahın soluğu,
Hakikatin oluğu,
Özüne yönelmezse,
Bulamaz mutluluğu.

Ölmüşsün kalmışsın, onlara ne senin varlığından,
Bir gram fedakarlık yapmazlar, kendi ağalıklarından,
Adı güya yaşamak, ölmüşüz kimsenin haberi yok,
Göz pınarımdan gözyaşları akmakta oluk oluk,,
Bizim gibilerin bu dünyadan aldıkları bir tek soluk.

OKUYACAK

Siverekli okuyacak,
Kilim gibi dokuyacak,
Kaybettiği statüye,
Yeniden sahip olacak.

Tü hozanı gelı kürdan,........................Sen bir kürt ozanısın,
Jı kürdara buyı şıwan,........................Kürtlere çoban olmuşsun,
Sevi dıbı bı te zıman,.........................Sensiz öksüz kalır dil,
Şıwan şıwan, perver şıwan,

Siyah levha üzerine, yazılmış kaderim benim,
Ne gözümle görmekteyim, ne kalbimle hissederim,
Silgiler silemez onu, diyemem değiştireyim,
Yaşadıkça göreceğim, itiraz etmem çekerim,

Siyaset yönetmektir,
Olgulara yetmektir.
İlmi siyaset ile,
Sulhu temin etmektir.