Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hiç kimseyi yok sayma,
Yokmuş gibi davranma,
Başına geldiğinde,
Pişman olup kıvranma.

Kölelik geçmişten beri, var ola geldi,
Gücü elinde tutanlar, hep efendiydi,
Zalimler nefislerini, ilah edindi,

İnsanlara yapılanı, hayvanlar yapmaz,
İnsan insan olmayınca, kölelik bitmez,

Peygamber dahi olsa, Kuran'ın bendesidir,
Çünkü Kuran Allah'ın, kelamıdır sesidir,
Kurana ram olmayan, her kim olursa olsun,
Ya şeytanın veyahut, nefsinin kölesidir.

Fıtri haklar herkesin,
Konuş susmasın sesin,
Hakikati solusun,
Aldığın her nefesin.

Her aldığın dersten, var bir ödevin,
Ödevle netleşecek, senin son evin.

Öğretene kulak ver, iyice dinle,
Verileni çek eyle, kendi dininle.

KUL
Emrolunduğun gibi dosdoğru ol,
Sakın ola arama, başka bir yol,
Hakka hakikate götürür seni,
Eğer Hakka olmak istiyorsan kul.SİNAN KARAKAŞ

Sinan Karakaş
KÖZ

Derdim var sanıyordum, beterin beteri var,
Betere yanıyordum, dünya bana oldu dar,
Şuursuz hareketler, yalvarıp yakarmalar,

Kumar elbet hastalıktır

Resmisi gayrı resmisi

Kötü bir alışkanlıktır

Her sahile çıktığımda inan ki,
Bana seni hatırlatır kumsallar,
Kumlarla dalgalar boğuştuğunda,
Denizin ortasında garip sallar,
Su almış ve batmak üzere sanki,
Dalgalar seni beni anlasalar,

ÇÖLDEN
Her günümde acı var, her anımda ızdırap,
Gerçekler firar etmiş, görüntüde ki serap,
Ne güneş var gündüzde, ne de gecede mehtap,
Bir ataşa düşmüşüm, beni sen kurtar Ya Rab.
...