Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Haramı men etmiştir,
Helali önermiştir,
Kim harama dalmışsa,
Bilinsin ki yanmıştır.

Güneş kayboldu, gün karardı, dönüş olmaz artık geri,
Kuşlar çekildi yuvalara, bir tek yarasadan gayri,
Kopan her takvim yaprağı,günü sona erdirmiştir,
Dışarılarda kalmanın, faydası yok gel içeri,

Herkes bir araç içinde,
Menzile doğru gidiyor,
Rota kaptanın elinde,
Yolcu menzili bilmiyor,

MENZİLİME YÜRÜYORUM

Tünelin ucu göründü,
Gidenleri görüyorum,
Defterim artık dürüldü,
Menzilime yürüyorum.

Mektep bacasız olmaz,
DERSLER HOCASIZ OLMAZ,
KIRK YILLIK HATRI OLAN,
KAHVE FİNCANSIZ OLMAZ.

MEKTEBİN SARP YOKUŞU,

Sen merak etmezsen eğer, merak eden bulunur,
Merak etmeyen insana, bilmediği sorulur. Sinan KARAKAŞ

Şu çıktığın merdivenin, basamaklarına bir bak,
Kendi izlerin mi zannediyorsun?
Düşen sarı yapraklar, kaç asırdan beri düşmektedir,
Bilmem biliyor musun?
Şu oyulmuş asırlık çınarın gövdesinde,
Hangi âşıklar duygularını anlattılar,

Mirowa gışt veka hewın,......İnsanlar birbiri gibidirler.
Kes jı kesi ne lı jore,............Kimse kimseden yukarda değil,
Kavmu aşir gışt bı nawın,....Kavimlerin aşiretlerin isimleri var,
Dıbem mebın mırın dure......Dedim demeyin ölüm uzaktır.

Garibin gurbette, yoktur kimsesi,
Yalvarır yakarır, duyulmaz sesi,
Cebi delik deşik, boştur kesesi,

Sıla uzak sıla hasret kokuyor,
Garibim gurbette, mekik dokuyor.

Gündüzleri güneşim, geceler mehtabım sın,
Okumakla bitmeyen, elimde kitabım sın,
İsmini hep andığım, dilimde hitabım sın,

Seninle sonsuza dek, beraber olabilsem,
Ne kadar sevdiğimi, sana anlatabilsem,