Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

SER ME DINERE

Nızanım ez nızanım,
Bê dran bê zımanım,
Derdı küle mın pıre,
Gaw bı gawa dınalım.

Vicdanın kalibresi, vahiyle yapılmalı,
Zalimler diyorlar ki, vicdanen çok rahatım,
Eylemiyle sözüyle, kişi Hakka tapmalı,
Düşüncem bu minvalde, açıktır kanaatım.

Xêrê xweşi lı ve bê,
Em gıştin serı subê,
Dem veka awa dırıjı,
Çı dıbe xweşi bıbê.

OĞUL OĞUL

Oğul oğlu;
Yıldız oldum gökyüzüne açıldım,
Dane oldum yeryüzüne saçıldım,
İnsan oldum, varlıklardan seçildim,

TOPRAK

Dostum sanırdım toprağı
Gözetliyormuş tenimi,
Ruh taşırınca bardağı,
Haciz etti bedenimi.

Watenımı şimarı,...........Benim sözüm sizlere
Çiye nıwana şari,..........Ellere bir şey demem,
Bê suk ma nıveş benı,..Sivereksiz hastayız
Heme ca beno tari........Her yer karanlık oluyor

Wengı lınga yeno mırı,
Şırı boynı kamo yeno,
Ez pavena ninı çırı,
Wacı tewerdı se beno.

Kam şıro tewer tepşenı,

Gelo dıne bızanın, xelkı sövrek düxinê,..............Tüm dünyalılar bilsinler, Siverekli okuyor
Verın cem me nasbıkın, paşi nebıjın kinê,.........Gelin yanımıza bizi tanıyın,sonra demeyin kim bunlar,
Cari tari naxwazın, em düxwazın ronahi,.........Hiç bir zaman karanlığı istemiyoruz, biz aydınlık istiyoruz.
Ev kı kıtep naxuni, mala va veka şinê................Kitap okumayanların evleri yas evi gibidir.

XANÇEPEKTE

Diyarbekir Xançepekte,
Mariyaya urılmışam,
Yıllar geçmış olsa bıle,
Sanmayın ki durılmışam.

Sensin gönlümün sultanı,
Esirgeme hiç duldanı,
Hazineler anlamsızdır,
Olduğunda vuslat anı.