Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Nadimim günahlardan, sığınarak Allah'a,
Beni af et Allah'ım,girmem gayrı günaha,
Beklentim yaradandan, ulaşayım felaha,
Sağnak sağnak rahmeti, ne olur yağdır Allah,
Bu kulun yalvarıyor, senden istiyor felah.

Kim ne yaparsa yapsın takdiri engellemez,
Kötülük dilemezse, hiç kimseye şer gelmez.

Diyarbekir'de olmak, benim için şereftir,
Vuslat sevenler için, değişmeyen hedeftir.
Ona değer biçilmez, değerin ta kendisi,
Benim için memleket, inci mercan sedeftir.

Sensiz yaşamak, inan çok acı,
Seni yapmıştım, başımın tacı,
Sensin derdimin, bir tek ilacı,
Seni özledim, geri dön bana,

SEN YİYORSUN
Bana kardeşim diyorsun,
Hakkımı da sen yiyorsun,
Ben üvey kardeşin miyim,
Bana zulüm ediyorsun.İNSANİ

SERSERİ
Tavırlarında hareketi seri,
Rahatsız etmektir bütün eseri,
Boşuna ona isim aramayın,
Ona yalnızca söyleyin serseri.

Adalet asıl sessizlerin sesi, kimsesizlerin kimsesi olmak zorunda,
Negatif yaklaşımlar adaletin anlamını da kapsamını da lagveder.
Bilinmez ki hangi magdurlar ve hangi mazlumlar hangi şeytanların torunda,
Sonunda adalet tevzi eden de, mağdurlarda ilahi adalete gider.

Sen miydin, mehtap mıydı, bana tebessüm eden,
Gündüzle hayalime, gece rüyama giren,
Bir tek sendin yalnızca, yüreğimi titreten,

Uzattım ellerimi, ne olursun sıkı tut,
Seni asla unutmam, sen bana deme unut.

Sen mi beni yarattın

Nedir bende ki hakkın

Kendini ilah gibi

Sen ne güzel bir şeysin, tavrın edan bambaşka,
Süzdüğün bakışınla, beni düşürdün aşka,
Var say ki ben yetimim, gel de başımı okşa,
Seni sevdiğim için, söylemem asla keşke,

Sen gözümde ferimsin, damarımdaki kanım,