Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her seven sevgilinin emrine amadedir,
Duygu ruhun gıdası, sanılmasın maddedir,
Sevenler sevdiğine bende olur her zaman,
Sevenin içi dışı camdan daha sadedir.

Ağzımdan çıkan değil, gönül dilimi dinle,
Bülbül ahu zar etti, yandı yüreği gülle,
Sözlüğe bakıyorsan, boşuna zahmet etme,
Sevgi dille söylenmez, o yaşanır gönülle,

Gel de şad et gönlümü, yıllardır naşadedir,

HOŞ GELDİN
Silsile-i Nübüvvet, hatemül enbiyasın,
Abdullahi muhtarsın, hem Tahasın hem yasin,
Nurun nuruyla hemhal, gönüllere ziyasın,
Ey Allahın Resulu, Safa geldin hoş geldin.

Allah her şeye kafi,
Vadinde olur vafi,
Sentez arayan insan,
Olamaz dinde safi.

Eğer iblis taşıyorsa fikir,
İblisin taşıdığı safi kir.

Bekle dediğin yerde bekledim, Bekledim ta sabahlara kadar,
Yine de kendime bekle dedim.Demedim bu insan beni satar.
Ne telefonuma cevap verdin, ne gelmeyeceğini bildirdin,
Bilmez misin yüreğim dayanmaz, bu yürek sen varsın diye atar.

Taharet etmeliyim,
Abdesti almalıyım,
Allah rızası için,
Namazı kılmalıyım,

Allahu ekber rüku,

İzzet-i ikbal ile çekilmezseniz eğer,
Sizden geriye kalır, sadece sıfır değer,

Milletle alay edenler, dolaşır çukurlarda,
Boğulurken görürsün, necis olan sularda,

Susturmayın dilimi,
Koparmayın gülümü,
Kaptırmışım gönlümü,
Yarın mı, kim öle kim kala,
Saat mi sabaha beş kala.

Kendini bilmiş zannedenler,
Ukalaca söylenmekteler,
Çürümüş kemik dirilir mi,
Et kemiğe giydirilir mi,
Kendince dalga geçmekteler,
Aslında cahilce söylemler,