Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne yoksul tiner çeksin, ne de zengin kokain,
Terazide ikisi, fıtrata karşı hain,
Sıfırın altındadır, tenzil olunmuş değer,
Sevinmekte bunlara, yalnız şeytanı lain.

Siz varsanız ben insanım,
Yoktur sizden farklı yanım,
Seni onu kardeş sayar,
Yüreğimdeki imanım,

Yaşadığım bunca ömrüm, geçti benim çilelerle,
Seveni görmedi gönlüm, tanıştı hep dikenlerle,
Hiç nasip olmadı bana, karşılanmak güler yüzle,
Her insan gibi elbette, gideceğim bir kefenle,

Oynuyorlar körebe,
Yaşamları debdebe,
Hesap günü gelince,
Kimler olacak sobe.........İNSANİ

Uyusak da, uyansak da,
Sona doğru gidiyoruz,
Çağlasak da, durulsak da,
Sona doğru gidiyoruz,

Cumanızı kutlarım,
Allah'tır benim yarim,
Ezelden belirlenmiş,
Ahiret son diyarım.

Bu benim son baharım, kış önümde bekliyor,
Güneş görünmez oldu, görüntümden renk yiyor,
Bende her neyi varsa, gitmek için denkliyor,

İlkbaharım da sondu, bu sonbaharım da ilk,
Buna nasıl dayansın, kemiklerimde ilik.

Ben her nefes alışımda, bir tek seni soluyorum,
İnan sensiz kalışımda, sanki yetim oluyorum,
Güneş doğmuyor üstüme, bir gül gibi soluyorum,
Hayallere dalışımda senin ile doluyorum,

Boğuldum boğulacağım, sen yoksun diye yanımda,

Umudumu yitirmem, bu can tende durdukça,
Vuslata umutluyum, gönlüm hayal kurdukça,
Senden ayrı kalamaz, kalbim güm güm vurdukça,
Var olman bana yeter, ben seni soludukça.

Ruh Allahın soluğu,
Hakikatin oluğu,
Özüne yönelmezse,
Bulamaz mutluluğu.