Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Senden başka Rab tanımam,
Tapmak için sana geldim,
Senden başkasına yanmam,
Yanmak için sana geldim,

Birbirinizi sevmedikçe cennete giremezsiniz,
İnsan olmak yaradılanı hoş görmektir,
Yaradılanı yaradandan dolayı hoş görmeyenler,
Her kimse Allahı tanımıyor demektir.

Herkes arar hakikati,
Seçecek bir tarikatı,
Bulan bulur bulmayanın,
Tarikattır barikatı.

Din diktiğin ağaçtır, dikersen yeşillenir,
Yoksa ahrette heryer senin için çöllenir.
Benim dediğin uzvun, aleyhinde dillenir,
Unutmaki bu dünya, ahiretin tarlası.

Ne senin gücün yeter, ne de benim takatim,
Allahtan başka yoktur, dünyayı durduracak,
Bundan da daha beter, eğer dersen hak etten,
Hesap günü tamamı, unutma tartılacak.

Gelo hun gühdar bın ez vestiyamı,....Hepiniz duyun ki ben yorulmuşum,
Destımı ra nabı lı ser serı mın,...........Elim başımın üzerine kalkmıyor,
Ez lı ber ro mamı, tünne siyamı,.........Güneşin altında kalmışım, gölgem bile yok,
Tari buye xwani nakı berı mın...............Karanlık olmuş önüm bile görünmüyor.

Hüzzama geçmeden hicazdan bir ney geçtim
Daralan ruhum için illa tasavvufu seçtim
Bade haram içmedim manevi iksir içtim
Her yanım ter içinde öyle kendimden geçtim

Sırlarla dolu olan kapı açıldı bana

Koparılan her takvim yaprağı,
Ömrümüze vurulmuş kazmadır,
İşlediğimiz günahlarımız,
Boynumuza asılmış tasmadır,
Takvimi koparmak zorundayız,
Eşyanın tabiatı böyledir,

Dünya dediğimiz taş ile toprak,
Toprağa karışır, dal ile yaprak,
Zalim dünya sen de, elimi bırak,


Kolay değil hedef ile buluşmak,

Koşa koşa gelirim,
Seni Rabbim bilirim,
Yalnız senden dilerim

Talibim ben affına,
Kabul eyle safına.