Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ölüm geldiğimiz yere geri dönmenin adı,
Eğer geldiğimiz gibi, dönersek olur tadı

Unutmak kolay olsaydı seni unuturdum ben

Bir görsen hallerimi senden çektiklerimden

Saçlarıma karlar yağmış gözümde mor halkalar

Gerçek aşklar ölümsüzdür,
İçimdeki aşkı öldürüdün diyenler,
Gerçekte hiç aşık olmayanlardır,
Aşkın ne olduğunu bilmeyenlerdir,
Çünkü gerçek te aşk ölümsüzdür.

OLUR MU

Öyle çekip gitmekle, bitti mi sanıyorsun,
Bende kalan izlerin, içimi kanatmakta,
Oysa sen beni benden, çok iyi tanıyorsun,
Yanan yüreğim yalnız, senin için atmakta.

Dağlar bile vermiş, omuz omuza,
Kardeşlik dönüşmüş, sanırsın buza,
İblisi almayın, hiç aranıza,

Hatada ısrarın, sonu felaket,
Dönersen hak yola, olur selamet.

Gençliğimi kaybettim, pişmanlığım diz boyu,
Karamsarlık ruhumda, koyudan daha koyu,
Geriye dönüşü yok, umutlar erozyonda,
Yaptıkları dışında, nötr kişinin soyu.

Oluruna bıraktım, kapattım sayfaları,

İnsanoğlu kıyamete kadar insan kalacaksa,
Onun hakları da sonsuza kadar korunacaktır,
Her kim ki insanlar üzerine baskı yapacaksa,
Noktasından ta virgülüne kadar sorulacaktır............İNSANİ

O benim içimde ben,
Onunla doldu beden,
Nasıl ayrı kalayım,
Aklım baştan gitmeden.

Niyetimi o bilir,

Nuhun gemisi battı diyorlar,
O batmadı, karaya oturdu,
Asparagas haber uyduruyorlar,
O var olan tufandan kurtuldu.

Hafızam kilitlendi, başka bir şey almıyor,
Senin gönlünden gayri, başka gönle salmıyor,
Senin gönlün dışında, başka gönle dalmıyor,

Odaklanmışım sana, hala mı görmüyorsun,
İpim senin elinde, sen neden örmüyorsun.