Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ay söndü, güneş doğdu,
Karanlıkları boğdu,
Yapılan duaları,
Bilin ki Rabbim duydu.

ELMAS
Elmasın ölçüsü karat,
Elması sarrafa tarat,
İnsanı insan yapan da,
Genine işlenen fıtrat...........İNSANİ

Yıldızlar göğü süsler, bilmeyiz hikmetini,
Nimetler bizi besler, bilmeyiz kıymetini,
Helal haram demeden, yeriz kardeş etini,
Susma bilmeyen sesler, eder şikayetini.

Aşk denizinde boğuldum, yüzemiyorum,
Canımdan çok sevdiğimden, geçemiyorum,
Ya ölüm ya da ayrılık, seçeneklerim,
Tercih etme noktasında, seçemiyorum,

Seçemiyorum be kardaş, seçemiyorum,

ODUNLUK AĞAÇ

Ben odunluk bir ağaç, sen taptaze fidansın,
Ne meyvem var ne gölgem, vazgeç benle oynama,
Ben yıldızsız bir gece, sen gündüzde nihansın,
Eline kalem alıp, beni hiç karalama.

Hatada ısrarcının, sakat bakış açısı,
Hata yaptım demezse, bitmez onun, sancısı,
Hata içinde yüzse, yüzme biliyorum der,
Tedavi istemezse, bitmez onun acısı.

Hilmile anlatsan da, dinlemezler hiç seni,

Uzaklarda olsan da

Gönlüm seninle dolu

Ne olur tarif eyle

Kadın olmadan önce var olduk insan olarak

Bakabildiysek eğer insanlara insan gibi

Erkeksek erkek tabi kadınsak kadın kalarak

Zalimler zalim ölürler,
Kahkaha atıp gülerler,
Son gülenler iyi güler,
Zalimler bunu görmezler.

Şu Maraş'ı tasvire, sözcükler kifayetsiz,
Yeşili benzemekte, inan Cennetten farksız,
Solursan havasını, kopman olur imkansız,

Hadi gel sen de solu, Maraş'ın havasını,
Maraşta bulacaksın, Cennet manzarasını,