Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Teneke bile bitti,
Hani nerde altınlar,
İstanbul bizii yuttu,
Aç açık fukaralar,

Dünden kalanlara diyorlar banal,
Gerçeğin yerine, şimdi var sanal,
Tvler radyolar binlerce kanal,
Değerler üstünde tepiniyorlar.

Diyorum ki arsız adam kim, edep kim,
Ondan uzak kalmak olur benim tepkim.

Senin değerin inan ki, senin elinde,
Yaptıkların terazinin bir kefesinde,
Sözlerin terazinin öbür kefesinde,
Senin değerin, kefelerin dengesinde.

Akıl insana sağlar, yapacağı tercihi,
Ya şerre yönlendirir, ya da sağlar vecihi.

Başkalarının niyetini bilmem bilemem, haberim olsun imanından,
Muamelesi rızaya uygun olanların, öperim tertemiz alnından.

Dünya var olalı beri,tüm insanlar tapmaktalar,
Herkes kendi dinince, ibadeti yapmaktalar,
Aczin farkına varanlar, yaratan aramaktalar,

Hele sorun kendinize, bunca insan ne yapmakta,
Akılsız mı bu insanlar, yoksa boşa mı tapmakta,

Yüzümü çevirerek, evini kıblem yaptım,
Sırt dönerek dünyaya, yalnızca sana taptım,
Aşkın güzel yüzünü, bilirim senden kaptım,

Ben seni seviyorum, talebim yalnız sana,
İzin ver de seveyim, ben seni kana kana,

Aşkı bulan kaybetmez,
O varlığın sebebi,
Seven insan aybetmez,
O terk etmez edebi.

Kaçmaya kaçtı uykum, bilmem nereye gitti,
Bildiğim bir şey vardır, o da beni terk etti.